Sayfalar

Başlıksız

Kendine gelmen için bi travma lazım sana.

8 sesleniş:

Burak Özkan dedi ki...

ben de bir keresinde şöyle demiştim:

"bana bir travma yaşat, sana bir şiir yazayım."

pinkyfreud dedi ki...

İnsanların hayata dair farkındalıklarının artması için gerekli olduğunu düşünüyorum travmanın..

Burak Özkan dedi ki...

Yaşama-ya- geri dönebilmek için özellikle, evet.

ne hoş.

pinkyfreud dedi ki...

Bence farkındalığın artması yaşama hırsından kopuşa neden olur. Yaşama geri döndürmez?

Burak Özkan dedi ki...

Bence bu kanının ötesinde bir farkındalık var. Nirvanaya ulaşmak değil sözünü ettiğim; hani öleceğini bilmek ile öleceğinin farkına varmak arasındaki fark gibi.

Ve bir şekilde tüm bu 'sayıklamaların' ardından sürekli gizli kalmış bir umut besliyoruz bana kalırsa. Gitmeye çalıştığımız veya düşünmek istediğimiz bazı düşünceler var, öyle değil mi? sadece daha sormasını bilmediğimiz sorular var.

pinkyfreud dedi ki...

Bi umut bekliyor olabiliriz ama tümden umudumuzu yitirmiş de olabiliriz.
Düşünmek istediğimiz düşünceler de çoktan düşünürlülüğünü kaybetmiş olabilir..

Burak Özkan dedi ki...

düşünürlülüğünü yitirmiş olması, düşünülemeyecek anlamına gelmez. bazı düşünceler var, nasıl düşünmemiz gerektiğini bile bilmediğimiz.

ama tabi, 'ben yoksam eğer, o düşünceler de yok' diyebilirsin.

beyazmavi dedi ki...

tramvayla giden
tramvayla gelir
ne söz ama...
kendinden gitmek asıl olan,gelmek asıl olan.
iki durumda duruma göre değişir.