Sayfalar

Sanat Basamakları

Bence her sanatçı "sanat için sanat"yapmayı arzular.
Fakat sanatının takdir kazanmasını da ister.
Böylece sanatının algılanışını daha basit bi hale getirir.
"Halk için sanat" boyutuna indirirmiş olur yapıtlarını.
Amaç basamak basamak ilerleyip zirveye ulaşmaktır.
Zirveyse bilgiyle ve tecrübeyle kazanılmış sanat anlayışıdır.

9 sesleniş:

Burak Özkan dedi ki...

:)

Buraya sadece yarıtıcı süreç içersinde geçerli olduğunu düşündüğüm unsurları ekleyeceğim.

-onaylanma beklentisi
-kıyaslanma
-ve en meşhuru; düşüncelerini paylaşmaya duyduğu arzu.

Az önce de 'pozitif psikoloji' adlı bir blogda, 'kendinize güvenin, onaylanmayı beklemeyin' diye bir başlık gördüm. Buna da inanmıyorum, 'onaylanmadan' olmaz. Ama nedense insanlar, bu onaylanma sürecini aşağılık bir olgu olarak görüyorlar. Aşırısı elbette öyle ama onun ölçüsü olmadan olmaz.

pinkyfreud dedi ki...

En meşhuruna güldüm.d
Bence onaylanma isteği olmayan kişi Nietzsche'nin üstün insanından daha üstündür:p

Burak Özkan dedi ki...

Ama olamaz işte; olsa bile ondan bizim haberimiz olamaz. Şöyle bir durum var mesela; "Bazı insanlar o kadar yalnızdır ki, o insanlardan haberdar bile değilizdir."

Ayrıca evet, benim düşünsel dünyamda fena meşhurdur; kendime yaptığım her konferansta onun konusu geçer :D

pinkyfreud dedi ki...

Kendine konferans yapmak? :D

Burak Özkan dedi ki...

Etrafta kimse yokken, birileri varmışçasına sesli konuşmak. Hayali diyaloglar kurmak vb.

pinkyfreud dedi ki...

Tam benlikmiş.d

Burak Özkan dedi ki...

İnsanın düşüncelerini paylaşmaya duyduğu arzu işte, kime anlatıyorum. Başkasına anlatılmayan şey, bilinç-altı tarafından uygulanan bir baskıyla yüzeye çıkartılmak için uğraş gösteriyor; senin de dediğin gibi. Ama bu durumda tuhaf olan, insanın kendisinden çıkan konuşma, yine kendisine yönelik oluyor. Neyse, yine uzun uzun bir şeyler yazacaktım ama yoruldum anlatmaktan :D

pinkyfreud dedi ki...

Peki.
Teşekkürler.

byvayet dedi ki...

insanların ideolojilere pek bir merak saldığı şu günlerde(aslında şu asırlarda) sanat için sanat veya hiç bi şey için sanat hatta neden yapıldığı,ne olduğu bilinmeyen sanat kavramına ve eserlerine hasretiz. en acısı da hayatı boyunca sanatı sömürmüş yüce bertolt un,tiyatronun büyük 6 sından biri olarak hamur öğrencilere sunulmasıdır. tabii ki her şeyin bir fikri vardır,her şarkı her oyun her film tabii ki bir şeyi anlatır,anlatmak zorundadır ama araç olarak kullanmak.. bence s.k.t ne yaklaştık.